ΦόρουμΠόρταλΕικονοθήκηΗμερολόγιοΕγγραφήΣύνδεση

Μοιραστείτε | 
 

  Too Young To Die, ρε!

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
massai
vstromhellasforum Fanatic
vstromhellasforum Fanatic


Ηλικία : 43
Τόπος : Ίλιον
Registration date : 03/11/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Too Young To Die, ρε!   Παρ Δεκ 14 2012, 16:38

της Χριστίνας Ταχιάου

Σκέφτομαι τη γενιά μου και τη φουρνιά μου.Εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του '60. Τη γενιά “του ΠΑΣΟΚ”, όπως λέει το κλισέ. Που είδαμε το φως σε ταραγμένες εποχές, πήγαμε σχολείο λίγο πριν ή λίγο μετά από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, σπουδάσαμε στα χρόνια της Αλλαγής, αρχίσαμε να δουλεύουμε όταν ο βασικός μισθός ήταν κοντά στις 30.000 δραχμές. Μάθαμε ξένες γλώσσες επειδή το θέλαμε, όχι για να πάρουμε μόρια για διορισμό. Διαβάζαμε βιβλία και πολιτικά περιοδικά όχι για τα δείχνουμε στις παραλίες, αλλά επειδή είχαμε ανησυχίες. Δεν κάναμε Erasmus, δεν ξέραμε τι σημαίνει να ξημεροβραδιάζεσαι στα καφέ, δεν είχαμε ανάγκη από Prada και Burberry's -για την ακρίβεια, χτυπούσε άσχημα στο μάτι η νεοπλουτίλα. Μιλούσαμε πολύ, σχεδιάζαμε οικογένειες ή συνέχιση των σπουδών, έχοντας να επιλέξουμε αν θα μείνουμε στην πόλη όπου σπουδάσαμε ή θα επιστρέψουμε στην γενέθλια πόλη ή -οι πιο τολμηροί κι ευκατάστατοι- στο εξωτερικό. Το δημόσιο παρέμενε κάτι το ανεπιθύμητο: ούτε καν το σκεφτόμασταν, θα αποτελούσε ταφόπλακα στις φιλοδοξίες μας. Η σύνταξη ήταν κάτι που δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό μας. Θέλαμε να δουλέψουμε, να δημιουργήσουμε, να αφήσουμε το στίγμα μας.

Πήραμε ο καθένας το δρόμο του. Στραβό, ίσιο, σε ευθεία ή τεθλασμένη γραμμή. Πετύχαμε, αποτύχαμε, ξαναπροσπαθήσαμε, ταξιδέψαμε, γυρίσαμε, χωρίσαμε, πέσαμε, σηκωθήκαμε, ανοίξαμε γραφεία, κλείσαμε πόρτες, τέλος πάντων κάπως σταθήκαμε όρθιοι.

Η αρχή της κρίσης μας βρήκε μεταξύ ανάμεσα στα 40 και τα 50 μας. Με υποχρεώσεις κι ανοιχτές πληγές. Χωρίς μεγάλες περιουσίες και μπάζες απ΄τις λαμογιές για τις οποίες όλοι μιλούν. Δεν ξέρω πολλούς μηχανικούς, δικηγόρους ή μαθηματικούς που να έγιναν εκατομμυριούχοι στα 40 τους. Κι η κρίση μας παρόπλισε. Μας άφησε να καθόμαστε και να κοιτάμε άδεια γραφεία, λίστες λογαριασμών, ερειπωμένες καριέρες.

Πρόσφατα βρέθηκα αντιμέτωπη με όλο το παρελθόν μου. Αναγκάστηκα -για τις ανάγκες μιας επαγγελματικής προοπτικής- να αναδείξω όλα τα δυνατά μου σημεία και να αξιολογήσω όλες τις αδυναμίες μου. Αν νομίζετε ότι είναι εύκολο, γελιέστε. Χρειάστηκε να αναζητήσω πολύ βαθιά στο παρελθόν μου όλα έχω κάνει. Έχοντας κολλήσει το πρώτο μου ένσημο το 1987 (!), είχα πολλή δουλειά να κάνω. Κι άρχισα να παρατηρώ και κοντινούς μου ανθρώπους της γενιάς μου. Να βλέπω την πορεία τους και να αναζητώ τα πιο καλές πτυχές τους. Εν αγνοία τους, εννοείται...

Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι οι άνθρωποι της γενιάς μου είμαστε πολύτιμοι. Έχουμε έναν τεράστιο πλούτο εμπειριών. Διατηρήσαμε μια αγνότητα που μπορεί εύκολα να ξεθαφτεί κάτω από τη σκόνη της λάμψης των '00'ς. Οι ιδέες μας κατεβαίνουν αβίαστα, πόσο μάλλον αν πιεστούμε. Έχουμε μνήμες από πιο ανιδιοτελείς εποχές, τότε που δε θυσιάζονταν όλα στο βωμό του χρήματος. Θυμόμαστε τη χώρα χωρίς οικιακές βοηθούς να μας καθαρίζουν τα τζάμια. Ξέρουμε να δουλεύουμε πολύ. Δεν μας τρομάζουν τα ξενύχτια πάνω από χαρτιά και βιβλία. Είμαστε δυνατοί και ολοκληρωμένοι σαν προσωπικότητες. Μάθαμε να πέφτουμε αλλά και να σηκωνόμαστε. Μεγαλώσαμε σε αλάνες με χώματα, όχι σε παιδότοπους με αφρολέξ, και κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Και ξέρετε τι κάνουμε όλη μέρα; Αναζητάμε απεγνωσμένα ψυχολογική στήριξη ο ένας απ' τον άλλον. Ή, ακόμη χειρότερα, απομονωνόμαστε ανήμποροι να αντιδράσουμε. Βλέποντας την καταστροφή, βιώνοντάς την ο καθένας από τη σκοπιά του. Θάβουμε τα ταλέντα, τις δεξιότητες, τον επαγγελματισμό και τις ώρες δουλειάς που έχουμε ρίξει. Επειδή αυτή τη στιγμή είμαστε στα αζήτητα. Με τους λογαριασμούς του ο καθένας, και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Με τα φαντάσματα του παρελθόντος και τις εφιαλτικές φιγούρες του μέλλοντος. Κυρίως, όμως, αντιμέτωποι με το φάσμα της αποτυχίας. Της προσωπικής αλλά και της συλλογικής αποτυχίας. Δεν ξέρω πολλούς που να πιστεύουν ότι τα πήγαν καλά στη ζωή τους. Όποιον ρωτώ, νιώθει αποτυχημένος. Κι εγώ πριν λίγο καιρό τα ίδια έλεγα στη φίλη μου, μέχρι που με χαστούκισε με τα λόγια της προκειμένου να συνέλθω και με ανάγκασε να της υποσχεθώ ότι δεν θα ξαναμιλήσω έτσι. Τι να κάνω, το υποσχέθηκα και η υπόσχεση είναι υπόσχεση.

Μου είναι αδιανόητο να δίνεται τόση έμφαση “στους νέους” και να μη μιλάει κανείς για εμάς που, στο κάτω κάτω, είμαστε και αρκετά μεγάλοι για να αναζητήσουμε την τύχη μας σε άλλη γη. Δεν υποτιμώ καθόλου “τους νέους”, το αντίθετο. Απλώς θεωρώ λίγο πιο εύκολο να αρχίσεις να πλάθεις τη ζωή σου όταν είσαι 23, 25, 30 ή 35 και πολύ πιο δύσκολο να το κάνουμε εμείς που είμαστε 40, 45 ή 50.

Είμαστε η γενιά στην οποία θα έπρεπε όλοι να υπολογίζουν για να αλλάξει το κλίμα, να βοηθήσει στην γέννηση μιας προοπτικής. Επειδή βρισκόμαστε στην πλέον δυναμική, δημιουργική, παραγωγική, συνειδητοποιημένη και ωραία περίοδο της ζωής μας. Και την περνάμε μελαγχολώντας για τις χαμένες ευκαιρίες και τις λάθος επιλογές.

Κακώς. Κάκιστα. Είναι εγκληματικό. Εναντίον του εαυτού μας αλλά και της χώρας. Είμαστε πολύτιμοι και TOO YOUNG TO DIE. Πρέπει να το αποδείξουμε. Μπορούμε. Το ξέρετε. Λίγο κουράγιο. Το έχουμε. Στο κάτω κάτω, μεγαλώσαμε ματώνοντας στις αλάνες, όχι παίζοντας σε αφράτους παιδότοπους.

ΠΗΓΗ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Fyz
Member
Member


Ηλικία : 44
Τόπος : Αθήνα-Χαλάνδρι
Registration date : 04/12/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Too Young To Die, ρε!   Σαβ Δεκ 15 2012, 01:08

geia geia geia
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
iannag
vstromhellasforum Enthusiast
vstromhellasforum Enthusiast


Ηλικία : 38
Τόπος : Βόλος
Registration date : 24/11/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Too Young To Die, ρε!   Σαβ Δεκ 15 2012, 04:22

Ωραία τα λες αλλά μην ξεχνάς ότι είσαστε η γενιά που ψήφιζε αυτούς που μας έφεραν εδώ που είμαστε αγαπητή μου.
....

Θα έγραφα και άλλα για την.... να μην πω τι, αλλά μιας και είναι αργά και θα ξεφύγω το αφήνω.




ΥΓ 1: Πρόσφατα είχα μία πελάτισσα γύρω στα 40-45 χρονών (ανύπαντρη χωρίς παιδιά) που άρχισε να μου λέει οτι θα πρέπει να απολύσουν/βάλουν σε εφεδρεία τους παντρεμένους και ιδίως αυτούς με παιδιά γιατί κοστίζουν στο κράτος περισσότερο απο τον ανύπαντρο και είναι άδικο για αυτούς (τις μπουκάλες) .
Η συγκεκριμένη "κυρία" είχε 3-4 χρόνια ΜΟΝΟ που προσλήφθηκε στο δημόσια (φανταζόμαστε όλοι πως) .
Αν δεν δούλευα εκείνη την στιγμή και ήμουν απλός ένας συνομιλητής της, παίζει να ήμουν στα κρατητήρια τώρα.
Βέβαια δεν μου τα έλεγε με τόσο δραματικό και αξιολύπητο λόγο γιατί σίγουρα δεν ήταν σπουδαγμένη.

ΥΓ 2 (προς Χριστίνας Ταχιάου): Χρησιμοποίησε τον όμορφα δομημένο λόγο σου για να φτιάξεις κανένα βιογραφικό σκ@τ@γρια.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
iannag
vstromhellasforum Enthusiast
vstromhellasforum Enthusiast


Ηλικία : 38
Τόπος : Βόλος
Registration date : 24/11/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Too Young To Die, ρε!   Σαβ Δεκ 15 2012, 04:56

Διαβάζοντας το βιογραφικό της... θείτσας μέσα απο το link της ΠΗΓΗΣ, έχω να επεισημάνω 2-3 πραγματάκια.
Γράφει λοιπόν:

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ. Μέχρι τα 30λίγο της (το οτι άργησε τόσο ξέρουμε σε τι οφείλετε... καλοπέραση, αραλίκη, λεφτά έτοιμα απο γονείς κ.α.), οπότε και κατέληξε στη δημοσιογραφία, έκανε όσες περισσότερες δουλειές μπόρεσε κι όσα λάθη πρόλαβε.

Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά και θέλει να ταξιδεύει ασταμάτητα (καλοπέραση καμία σχέση για σχέδια για οικογένεια ή συνέχιση των σπουδών) . Ξεχωρίζει τις εποχές(2004-2012) που εργαζόταν στο δημοσιογραφικό συγκρότημα «Μακεδονία», την επταετία 2003 – 2010 που πέρασε ως συμβασιούχος στην ΕΡΤ3 (συμβασιούχος στο δημόσιο.... πλάκα μας κάνει... δεν είχε καλό βύσμα για να μονιμοποιηθεί και βγάζει χολή) , διατηρώντας εκπομπή στο ραδιοφωνικό σταθμό 1023 (διπλοθεσίτσα) και τα υπέροχα πρωινά ξυπνήματα για να κάνει εκπομπές στον 88μισό και τον www.offradio.gr3 (τριπλοθεσίτισα) . Εντυπωσιάζεται με την ποσότητα των αναμνήσεων που ο εγκέφαλός της επιλέγει να μην ανακαλεί. Είναι ο ιδανικός άνθρωπος για πρωινή εκπομπή: ξυπνάει χαράματα μες στο κέφι. Ζει μέσα στη μουσική κι έχει μονίμως το μυαλό της στο βουνό, την ορειβασία, το σκι ή το ποδήλατο (οι καλές/κακές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα) . Μονίμως, επίσης, αναρωτιέται αν υπήρχε ζωή πριν το ίντερνετ. (no comment) .
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
socrates
vstromhellasforum Fanatic
vstromhellasforum Fanatic


Τόπος : Αθήνα, Χαλκίδα
Registration date : 25/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Too Young To Die, ρε!   Σαβ Δεκ 15 2012, 09:15

Μην πέφτετε στην παγίδα του ΕΜΕΙΣ και ΕΣΕΙΣ...

Ο καθένας το βλέπει από την δικιά του πλευρά, όμως η κατάσταση έχει επηρεάσει όλο τον κοινωνικό ιστό. Άλλους πιο πολύ και άλλους λιγότερο. Αυτό που κρατάω από την παραπάνω αναφορά είναι ότι όλοι μας πρέπει να κάνουμε μια επαναξιολόγηση των δυνατοτήτων μας και να προσαρμοστούμε στα καινούργια δεδομένα. Η μεμψιμοιρία δεν βοηθάει κανέναν. Δύσκολοι καιροί απαιτούν δραστικά μέτρα και αποφάσεις.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Minas
Member
Member


Ηλικία : 46
Τόπος : Θεσσαλονίκη
Registration date : 28/09/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Too Young To Die, ρε!   Σαβ Δεκ 15 2012, 11:31

Έτσι μπράβο iannag. Να φιλτράρουμε πρώτα από μόνοι μας την κάθε παπαριά που μας σερβίρουν. Όσο για την άλλη που το γραψε, σόι πάει το βασίλειο, έχει και αδελφό τοπικό πολιτικό παράγοντα του δήμου που έχει διατελέσει σε ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, πρόεδρος ΟΝΝΕΔ, δημοτικός σύμβουλος από τα 24!! αντιδήμαρχος πολιτισμού, αρχιτεκτονικού και πάει λέγοντας. Δε δέχομαι να αντιπροσωπεύομαι από τέτοιους και δεν αναδημοσιεύω κανενός τη μ@λ@κία. Τέλος.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 

Too Young To Die, ρε!

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 

 Παρόμοια θέματα

+
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ.... :: Απόψεις....-
Μετάβαση σε: