ΦόρουμΠόρταλΕικονοθήκηΗμερολόγιοΕγγραφήΣύνδεση

Μοιραστείτε | 
 

 Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
gandalf
vstromhellasforum Enthusiast
vstromhellasforum Enthusiast


Ηλικία : 35
Τόπος : Πάτρα
Registration date : 24/10/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 14:01

Σαράντος Καργάκος, ιστορικός-συγγραφέας



Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων»...παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνα­κτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν.

Γι ' αυτό τουμπάραμε...



Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, που δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πως η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακό­μη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονι­κούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.



Παρ ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.



Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο.



Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.



Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγ­γέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλ­λιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτι­λία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχο­λείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυ­μες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δου­λειά τα παιδιά αυτά;



Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βρά­βευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακό­μη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.



Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέ­ρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.



Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουΐσκυ βαπτίστηκε ... αγροτι­κό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και που να φθά­σουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρ­κία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).



Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υπο­τάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κρι­τήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος αχρήστων μαθημά­των. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομί­σουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!



Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τί δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει ΤυρταίοWink δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολε­μοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβο­νται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».



Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...



Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτε­ψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Hypersonic
vstromhellasforum Enthusiast
vstromhellasforum Enthusiast


Ηλικία : 39
Τόπος : Πετρουπολη, Παιανια, Καλλιθεα
Registration date : 12/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 14:37

Εχει ΑΠΟΛΥΤΟ δικιο!


Αλλα οι γονεις ηθελαν (και θελουν) το παιδι τους να εχει τελειωσει πανεπιστημιο....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
ESCOBAR
Member
Member


Ηλικία : 34
Τόπος : ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ_ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Registration date : 29/11/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 16:13

ΑΡΙΣΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ!!!!!!!!!!ΠΑΡΕ ΕΝΑ "ΑΡΕΣΚΩ"!ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΥΡΝΑΜΕ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!!!!!!!!!!!!! OK OK OK OK OK
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://PAOKFC.GR
socrates
vstromhellasforum Fanatic
vstromhellasforum Fanatic


Τόπος : Αθήνα, Χαλκίδα
Registration date : 25/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 16:32



Ας πω και εγώ την γνώμη μου...

Κάθε εποχή έχει τα δικά της... κάποτε ναι το να έχεις τελειώσει πανεπιστήμιο σου εξασφάλιζε κάποια πράγματα... πλέον...

...πλέον το μόνο που προτείνω είναι να μπει κάποιος νέος όσο το δυνατών πιο γρήγορα στην παραγωγική διαδικασία (βλ. εργασία) και παράλληλα να επιζητά κάθε ευκαιρία που θα του δίνεται για εκπαίδευση και προσωπική εξέλιξη. Ούτως ή άλλως η εκπαίδευση δεν τελειώνει ΠΟΤΕ (δια βίου) και δεν μπορεί κάποιος εύκολα να αποσβέσει τα χρόνια σπουδών του. Οι εποχές που κάποιος παντρευόταν την δουλειά του δεν υπάρχουν... αυτοι που θα επιβιώσουν είναι όσοι μάθουν να προσαρμόζονται πιο ευκολα, και δεν κολλούν στα όποια στερεότυπα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Jumaru
vstromhellasforum Enthusiast
vstromhellasforum Enthusiast


Ηλικία : 37
Τόπος : Πιο πανω απο τα ελατα
Registration date : 10/03/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 16:44

socrates έγραψε:

Ας πω και εγώ την γνώμη μου...
Κάθε εποχή έχει τα δικά της... κάποτε ναι το να έχεις τελειώσει πανεπιστήμιο σου εξασφάλιζε κάποια πράγματα... πλέον...
...πλέον το μόνο που προτείνω είναι να μπει κάποιος νέος όσο το δυνατών πιο γρήγορα στην παραγωγική διαδικασία (βλ. εργασία) και παράλληλα να επιζητά κάθε ευκαιρία που θα του δίνεται για εκπαίδευση και προσωπική εξέλιξη. Ούτως ή άλλως η εκπαίδευση δεν τελειώνει ΠΟΤΕ (δια βίου) και δεν μπορεί κάποιος εύκολα να αποσβέσει τα χρόνια σπουδών του. Οι εποχές που κάποιος παντρευόταν την δουλειά του δεν υπάρχουν... αυτοι που θα επιβιώσουν είναι όσοι μάθουν να προσαρμόζονται πιο ευκολα, και δεν κολλούν στα όποια στερεότυπα.
+1000

Η αποφαση μου τελικα να φυγω φανταρος στα 17.5(αν κ μου αφαιρεσε 18 μηνες χρησιμους) κ να μπω στο χωρο εργασιας
μετεπειτα κ να σπουδασω ταυτοχρονα μου βγηκε σε καλο τουλαχιστον για την εμπειρια, το βιογραφικο αλλα κ τα χρηματα.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Μην ακουτε αυτους που λενε πως στον ιδιωτικο τομεα πρεπει να μενεις σε μια εταιρεια για να εισαι πιο σιγουρος !!!
Η αυξηση απο μια μετακινηση ή να δουλεψεις διαφορετικες περιοχες, τομεις, ανθρωπους σε βοηθα να αναπτυσεσαι συνεχως.
Πανω απ'ολα ομως πρεπει να ξερεις τι θελεις να κανεις τα επομενα χρονια κ να προετοιμαστεις κ να μην καθησυχαζεσαι
με το σημερα...δλδ να ξερεις πως μια καλυτερη θεση φερνει ευθυνες, μια μετακινηση σε αλλη πολη κοστος, κλπ κλπ.
Οταν σας καλει μια εταιρεια να περασετε συνεντευξη να πηγαινετε...............Ας μην σας ενδιαφερει !!!!
Θα σας προετοιμασει ωστε να διορθωσετε λαθη κ να ειστε πιο ετοιμολογος κ σιγουρος για την επομενη.

Υπαρχουν πολλα σεμιναρια σε ξενες γλωσσες, Η/Υ, που ενω δουλευεις χρηματοδοτουνται απο τη ΕΕ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
aris_n
vstromhellasforum Enthusiast
vstromhellasforum Enthusiast


Ηλικία : 35
Τόπος : Άθενς
Registration date : 08/04/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 18:14

Κηφηνίον "Η ωραία Ελλάς"....Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ευθύνη", τεύχος 395 τον Νοέμβριο του 2004. Ευαγγέλιο για όποιον θέλει πραγματικά να βλέπει λίγο πιο μακρυά απο την μύτη του και ευαγγέλιο για όσους μεγαλώνουν παιδιά.
Μπράβο Μάγε, εξαιρετικό κείμενο!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
stam
vstromhellasforum Fanatic
vstromhellasforum Fanatic


Ηλικία : 32
Τόπος : πάνω στη σέλα...
Registration date : 19/11/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 18:54

+1 κι από μένα γιατί εμπνέει και κρύβει μέσα του όλο το νόημα της παρακμής μας αυτό το κείμενο....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
kalampokas
vstromhellasforum Enthusiast
vstromhellasforum Enthusiast


Ηλικία : 42
Τόπος : πάντα...Περιστέρι, αλλά Κυψέλη
Registration date : 06/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τρι Μαϊος 31 2011, 23:25

όντας άνεργος πριν 15 χρόνια για ένα και πλέον χρόνο, πιστεύω είναι καλύτερα να εργάζεσαι και δεν μιλάω για το οικονομικό κομμάτι...στο ζουμί τώρα...πλέον εργάζομαι στο (<<καταραμένο>>) Δημόσιο (μέσω ΑΣΕΠ), ξαναεργάζομαι, σπουδάζω ταυτόχρονα και αισθάνομαι πιο γεμάτος και πιο δυνατός από ποτέ....και όλα αυτά γιατί πριν 15 χρόνια ψάχτηκα και προσπάθησα όσο δεν έπαιρνε... GRAFO
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
toliscupra



Ηλικία : 35
Τόπος : athens by night
Registration date : 10/03/2011

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι   Τετ Ιουν 01 2011, 00:10

+1 και απο εμενα... &
+650 στο οτι πρεπει να πηγαινουμε καπακι φανταροι να τελειωνουμε , και να βρισκουμε αμεσως μετα δουλεια απο τα 19 μας.......
δεν σπουδασα ποτε το ενιωθα μεσα μου οτι θα ηταν μεγαλη χασουρα χρονου-χρηματων....
και βεβαια το εχω επιβεβαιωσει πλεον 10-11 χρονια μετα....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://krassasdoors.gr
 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ανεργία ή η εργασία??? (Σαραντάκος Κυρι

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ.... :: Απόψεις....-
Μετάβαση σε: